سوال از رییس جمهور؛فرصت درخشان یک نظام 33 ساله

طرح سوال از رییس جمهور از آن جایی حائز اهمیت است که پیش تر تلاش ها برای عدم طرح این موضوع جنجال های زیادی را برانگیخته بود تا جایی که علی مطهری نماینده تهران و طراح اصلی سوال از رییس جمهور، در اعتراض به جریان نیافتادن طرح خود استعفای خود را به هیات رییسه مجلس تقدیم کرد؛ موضوعی که با رای مخالف نمایندگان منتفی شد.

هفتاد و چهار امضای سوال از رییس جمهور بعد از بالا و پایین شدن های مکرر آن نهایتا تثبیت شد و هیات رییسه مجلس بر اساس روال پیش بینی شده در آیین نامه سوالات را به کمیسیون های تخصصی مجلس ارجاع کرد تا اگر نمایندگان مجلس از توضیحات نمایندگان دولت قانع شدند موضوع منتفی شود و در غیر اینصورت طرح سولات به جلسه علنی مجلس کشیده شود و اینگونه شد که موضوع بررسی سوال در کمیسیون های تخصصی به جریان افتاد و مقرر شد محمود احمدی نژاد ظرف یک ماه با حضور در مجلس به سوالات نمایندگان پاسخ دهد.

سابقه اعمال این سطح از نظارت مجلس بر دولت تنها در یک مورد رای عدم کفایت سیاسی مجلس اول به ریاست جمهوری بنی صدر می توان یافت که در عالی ترین نوع خود بروز پیدا کرد. پیش بینی وظیفه نظارتی مجلس در قانون اساسی در کنار استقلال قوا از یکدیگر موضوعی بسیار مترقی است که خبرگان قانون اساسی آن را در قانون گنجانده اند تا دولت ها را به پاسخگویی در قبال نمایندگان ملت وادارند.

نکته مهم در بررسی طرح سوال از رییس جمهور همسویی گرایش سیاسی مجلس هشتم و دولت است که هر دو اصولگرا به حساب می آیند و در نگاهی سطحی می توان به این نتیجه رسید که این همسویی، امکان ایجاد تخاصم بین این دو قوه را متفی می کند. حال آنکه مجلسی ها با این کار خود نشان می دهند از وظیفه نظارتی خود غافل نیستند.

اعلام وصول طرح سوال از رییس جمهور در روزهای سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی همچنین می تواند بیانگر این باشد که با گذشت سی و سه سال از عمر انقلاب، نظام جمهوری اسلامی به حدی از ثبات دست پیدا کرده که این مسائل نمی تواند خللی به آن وارد کند. ضمن اینکه نظام متکی به افراد پیش بینی نشده چه اینکه افراد رفتنی و نظام ماندنی است.

بنابراین در این شرایط طرح سوال از رییس جمهور می تواند به فرصتی برای نظام بدل شود و به دشمنان آن نشان دهد که حتی اگر مسائل و مشکلاتی درون این خانواده بزرگ وجود دارد در درون همین خانواده هم قابل حل است. البته چگونگی استفاده از این موقعیت و تبدیل آن به فرصت به عوامل متعددی بستگی دارد.

به نظر می رسد اگر این موضوع با نگاه کارشناسانه مورد بررسی قرار گیرد امری کاملا پذیرفته شده حتی برای دولت خواهد بود. به ویژه اینکه این اقدام در راستای وظیفه نظارتی مجلس تعریف می شود. البته ممکن است گاهی وجه سیاسی این نوع موضوعات خود را به وجه کارشناسانه آن تحمیل کنند اما قطعا می توان دریافت که در شرایط سیاست زده نمی توان نگاه واقع بینا نه ای به موضوعات داشت اما اگر هر دو طرف این موضوع یعنی مجلس و دولت سعی کنند نگاه کارشناسانه ای به سوال از رییس جمهور داشته باشند، نحوه بررسی سوال در مجلس نیز وضع بهتری خواهد داشت و مردم نیز نگاه بهتری به آن پیدا می کنند.

در شرایطی که انتخابات دور نهم مجلس شورای اسلامی در پیش است، اعلام وصول طرح سوال از رییس جمهور در مجلس می تواند بار دیگر اعتماد افکار عمومی به مجلس را جلب و تقویت کند و مردم را از این مهم آگاه سازد که نمایندگان آنها حقیقتا نمایندگی مردم در مجلس را بر عهده دارند و حاضر نیستند به هر قیمتی با دولت اصولگرا تعامل کنند.

بنابراین اگر با نگاهی مثبت به طرح سوال از رییس جمهور نگاه کنیم می توان در هنگامه تحولات کشورهای عربی و شرایطی که نظام آماج تهدید و تحریم خارجی قرار دارد، بار دیگر فرصتی درخشان خلق کرد تا افکار عمومی دنیا عمق مردمسالاری را در نظام جمهوری اسلامی ایران به نظاره بنشینند.